Максути: Граѓанинот, за жал, е само реторика, а нe целта на општествените промени

„За жал сведоци сме на продолжување на некои стари пракси и тешко се спроведуваат реформи во некои заробени инсититуции. Државата власта, егзикутивата мора да разбере дека се тука за граѓаните и никаку поинаку. За мене најбитната карика е владеење на правото. Јас сум архитект, но мислам дека тоа понатаму се рефлектира на сите можни сфери во општеството“, изјави Мерита Максути, архитетка и граѓанска активистка на панел дискусијата „Граѓаните за државата или државата за граѓаните!?“ во организација на ЦИВИЛ.

„Мислам дека државата не треба провизорно, туку суштински да се залага со реформите на сите нивоа. Во едно општество кое се стреми во едно општество за сите. Мислам дека не може да ја дозирате правдата и пристапот до информации од една страна затоа што тоа ви одговара за политички пазари. Ова го кажувам со најголем легитимитет и како припадничка на албанската нација сакам да кажам дека во албанскиот блок во моментот нема критична маса и критично размислување. Ако е и присутна е неприметна и автоцензурирана. За жал, луѓето се одалечуваат, се апстрахираат и поинаку се чувствуваат. Реалноста е дека општеството е парцијализирано“, рече Максути, давајќи свое видување на правото и транспарентноста и нивната рефлексија како што таа ја чувстува.

Максути смета дека долгогодишната недоверба кон системот, селективната правда, непотизмот, нереформираното образование, политичкиот клиентелизам придонеле кон масовно иселување на младите.

„Како активистка за животна средина, повисока урбана култура и човековите права сè повеќе се среќавам со луѓе кои буквално заминуваат од државата не поради економските причини. Искрено, лично, се чувствувам како да ја слушам песната на U2 „Stuck in the moment“, момент кој трае и трае… Не можам, а да не кажам дека се продолжува истиот тренд каде граѓанинот е само реторика, а не и целта за општествената промена“, смета Максути.

Максути како главен проблем го гледа непостоењето на функционална демократија која ги затвора пред сè локланите власти кои никогаш не се спремни за конструктивна критика.

Биљана Јорднаовска (текст, монтажа и фотографија)
Камера: Атанас Петровски

This post is also available in: English